Mevrouw De Wit of Hoe zal ik me noemen na de scheiding – Brigitte Leferink

Brigitte Leferink trouwde in 1989 en kreeg met haar man een zoon en dochter. Na bijna dertig jaar samenzijn, waarvan op een paar maanden na vijfentwintig jaar getrouwd, besluiten ze in 2014 uit elkaar te gaan. Alleen verder gaan na zo lang met zijn tweeën te zijn geweest, brengt allemaal veranderingen met zich mee. Voor het eerst alleen naar een feestje, geconfronteerd worden met de nieuwe partner van je ex, al dan niet gaan daten, onbetamelijke vragen naar je hoofd geslingerd krijgen, enzovoort. Brigitte beschrijft in columnvorm ogenschijnlijk alledaagse situaties die als je net gescheiden bent anders beleefd worden. Verbazing en verwondering overheersen. Ontroerende en herkenbare verhalen. Geen overstelpend verdriet of grote woede. Wel regelmatig een gevoel van ‘au’.

*

Een kort, maar zeer krachtig boek, laat ik daar mee beginnen.
De auteur zelf begint met het verhaal over hoe het leven van haar en exgenoot samen begon. Daarna beschrijft ze de eerste voortekenen die aangeven dat het einde van haar huwelijk nabij is en de uiteindelijke breuk op een paar maanden van hun zilveren huwelijk verwijderd. Een paar dagen later mailt ze alle familie, vrienden en bekenden dat hun huwelijk ten einde is.

“Ik houd het kort en feitelijk. Van mij horen ze geen uitgebreide kommer-en-kwelverhalen, gescheld of zielige toestanden. De ins en outs gaan niemand wat aan.”

Het wordt al vrij snel duidelijk: deze vrouw niet haar ex-man zwart gaat maken op paier. Uit alle verhalen in dit boek blijkt dat zij veel respect voor hem heeft en dat siert haar enorm. In plaats van een verbitterd verhaal is dit boek een eerlijk en oprecht verhaal over hoe haar leven er uit ziet wanneer ze er alleen voor komt te staan.

Verhalen over hoe je alle spullen moet verdelen, over hoe je je huwelijksdag (die eigenlijk geen huwelijksdag meer is) viert, over hoe je jezelf gaat noemen naar de scheiding, over hoe je nooit echt van elkaar loskomt door de kinderen, over afspraken maken met gezamenlijke vrienden (waarbij de verhoudingen ineens heel anders liggen), over alleen naar een feestje gaan, oud en nieuw vieren en alleen de lange zondag doorkomen. Over latrelaties en eenzame paasontbijtjes aan een lege keukentafel. Over veel te veel vakantiedagen en de impertinente vraag: ‘Mis je de seks niet?’ En dan nog heel veel meer.

Een boek met een lach en traan. Een boek met overpeinzingen en antwoorden. Een boek over eenzaamheid en kracht. Een boek dat je gelezen moet hebben, of je nu wel of niet te maken hebt (gehad) met scheiden.

*Dit is een herpublicatie van het boek, dat ik las als recensieboek in 2018.

	

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s