Tom Dumoulin – van roze droom naar gele trui – Jairo van Lunteren

Zondag 28 mei 2017. Tom Dumoulin is op weg naar Milaan. In zijn eentje. Om geschiedenis te schrijven. Dik een half uur later is hij de eerste Nederlandse winnaar ooit van de Giro d’ltalia en wordt zijn naam bijgeschreven in die afzichtelijk mooie trofeo senza fine, de trofee zonder einde, die de eindwinnaar van de ronde tijdens de huldiging in ontvangst neemt. Sinds zijn doorbraak in de Vuelta a España van 2015 is het duidelijk dat Dumoulin de klasse van een klassieke klassementsrenner heeft. Tijdrijden doet hij als de beste en afzien kan hij alsof zijn leven ervan afhangt. Dit jaar begon voor hem minder, maar de verwachtingen voor de Giro en de Tour zijn hooggespannen. Terecht? Onder anderen de beide Nederlandse Tourwinnaars Jan Janssen en Joop Zoetemelk, voormalig klimgeit Peter Winnen en wielercommentator Gio Lippens zoeken antwoord op de vraag of Dumoulin de beste wielrenner kan worden die ons land ooit gekend heeft. Een boeiende zoektocht naar karakter, eigenzinnigheid en doorzettingsvermogen van een potentiële wielerlegende.

Let op: deze recensie bevat spoilers!

Hoewel ik echt uitkeek naar het lezen van dit boek heb ik er toch een bittere nasmaak aan overgehouden en zitten er dus ook wat kritische noten in deze recensie. Ik geef toe dat ik daardoor heb getwijfeld of ik deze recensie wel zou schrijven. De conclusie is dat dit boek wel het vermelden waard is, dat het niet slecht is, zeker niet, maar wel anders dan verwacht.

Kritische punten

Het zijn meerdere kritische punten die ik wil benoemen, maar het is vooral de schrijfstijl dat mijn tenen deed krommen. Het is alsof er een verteller vertelt over de verteller. De auteur lijkt te schrijven over zichzelf, als ware hij heel iemand anders is. Niet mijn ding moet ik eerlijk zeggen.

De schrijver begrijpt waar deze enigszins afhoudend klinkende
opmerking vandaan komt en realiseert zich….

Eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ik me later in het leesproces realiseerde dat het commentaar geschreven moet zijn vanuit het oogpunt van de uitgever, hij (of zij) heeft per slot van rekening aan Jairo van Lunteren gevraagd het boek te schrijven. Vanaf dat moment was mijn ergernis weg, maar ik had het graag eerder geweten.

Verontschuldigen

Wat ik door het hele boek heen steeds tegenkwam was dat de auteur op mij overkomt alsof hij zich bijna wil verontschuldigen voor zijn boek. Alsof hij keer op keer de noodzaak voelt om uit te leggen waar het voor staat en waarom hij het wilde schrijven. Dat is helemaal niet nodig is, want er bestaan nou eenmaal mensen – zoals ik – die graag verhalen lezen over mannen zoals Tom Dumoulin. Dan maakt het niet uit of het boek een biografie is of dat het een ‘ode’ is aan de roze renner.

Gereserveerdheid

Wat ook – keer op keer – opvalt is de gereserveerdheid van de geïnterviewden. Het lijkt bijna alsof iedere spreker op zijn hoede is voor wat hij (ja, het zijn allemaal mannen) zegt. Alsof Tom niet de held genoemd mag worden die hij voor velen nu al is. Wellicht is dat ook de reden dat ik juist het interview met een anonieme bron (in de trein) zo interessant vind. Maar ook daar leek de schrijver zich te verontschuldigen voor het plaatsen van een interview met een anonieme bron. Nergens voor nodig!

‘Dan zou ik het lekker bij een anonieme bron houden,
want Dumoulin heeft gelijk met zijn terughoudendheid jegens de media.’

Helaas nog een kritische noot: tijdens het lezen kreeg ik af en toe het gevoel dat het Tom kwalijk wordt genomen dat hij zo relaxed in het leven staat en dat maakte me in zekere zin een beetje boos. Wat heeft het voor zin om je druk te maken om zaken die je niet naar je hand kan zetten. Dat kost onnodig energie en ik vind het wel bewonderenswaardig dat hij daar zo rustig onder blijft. Ja, hij reed als titelverdediger in Italië, maar meer dan zijn best doen kon hij niet. De Giro d’Italia 2018 is inmiddels voltooid, we weten de uitslag. En ik geloof Tom als hij zegt dat hij zichzelf niets kwalijk kan nemen. Dat terzijde.

Recensie:

Hierboven ben ik vrij kritisch geweest en het is dan ook best lastig om nu de goede punten van het boek te benoemen, maar dat vind ik wel noodzakelijk, want zoals ik al zei: het boek is niet slecht. Als ik de zelfkritiek van de auteur buiten beschouwing laat en ik de vreemde schrijfvorm vergeet dan kan ik zeggen dat in dit boek een aantal erg leuke interviews staan en dat het ook daadwerkelijk iets meer laat zien van de renner die zo moeilijk te bereiken lijkt.

Net name het interview met zijn oud-leraar Jos Vrijens en het interview van Alpe d’Huez -legende Peter Winnen vond ik leuk om te lezen. Zou ik het boek opnieuw aanschaffen? Dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik blij ben dat hij in mijn boekenkast staat en een mooie aanvulling is op mijn wielerboekencollectie. Toch drie sterren waard.

Titel: Tom Dumoulin - van roze droom naar gele trui
Auteur: Jairo van Lunteren
Genre: Biografie
Uitgeverij: Edicola Sport
Aantal pagina's: 144
Jairo van Lunteren studeerde journalistiek in Utrecht en communicatie in Ithaca, NY, VSt. In Ithaca werkte hij als verslaggever voor lokale nieuwsbladen en begon hij een rockgroep. Met The Splendors maakte hij twee albums en trad hij op in clubs en op festivals. Terug in Nederland werkte hij als eindredacteur bij de Dierenbescherming, tegenwoordig doceert hij Nederlands. Zijn weblog Opdichter.nl houdt hij onregelmatig bij.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s