De wet van de vuilniswagen – david pollay #1

Heb jij wel eens gehoord van de ‘Wet van de Vuilniswagen’? Ik wel, niet alleen omdat ik het boek net gelezen heb, maar omdat ik het boek al negen jaar in mijn bezit heb en ik hem nu pas (ja, NU pas) gelezen heb. Al die jaren stond hij op mijn ‘te lezen-lijst’ en koos ik steeds weer voor nieuwere boeken. Dat komt nog wel, dacht ik, maar dan krijg je dus dat een boek negen jaar op je ligt te wachten. Geloof me, dit is niet het enige boek dat ik zo verwaarloosd heb, er staan er nog een paar op mijn lijstje. Nadat ik het gelezen had wilde ik heel graag met je delen wat voor inzichten dit boek me heeft gegeven, maar gaandeweg het schrijven van deze blogpost kwam ik erachter dat hij dan veel te lang zou worden. Hoe ik dat oplos lees je op het eind.

Laat je niet langer opzadelen met de woede, frustraties en negativiteit van anderen

Het ontstaan

Het zaadje voor de Wet van de Vuilniswagen werd gepland op de achterbank van een taxi. David Pollay werd naar het Grand Central Terminal in New York City gebracht en terwijl de chauffeur op de rechterbaan van de weg reed schoot er een auto voor hen een parkeerplaats uit de weg op. De taxichauffeur trapte hard op de rem en raakte de auto voor hem net niet. De man die fout zat stapte uit en begon te schelden, dus de taxichauffeur had alle reden om terug te schelden, maar deed dat niet. In plaats daarvan glimlachte hij naar de woedende man en zwaaide naar hem. Daarmee liet hij alle negativiteit van zich afglijden. Op de vraag waarom hij dat deed antwoorde de taxichauffeur: ‘Veel mensen zijn net een vuilniswagen. Ze lopen rond vol vuilnis, vol frustratie, vol woede en vol teleurstelling. Als hun vuilnis zich opstapelt, zoeken ze een plek waar ze het kunnen dumpen. En als je ze hun gang laat gaan, dumpen ze het helemaal over jou heen. Dus als iemand iets over jou heen wil dumpen, vat het dan niet op als een persoonlijke belediging. Glimlach, zwaai naar hem, wens hem het beste en ga verder. Geloof me, je zult veel gelukkiger zijn.

De intentie

David Pollay wil een wereld waarin mensen in staat zijn negatieve dingen in het leven waar we geen macht over hebben aan ons voorbij laten gaan. Hij wil dat de wereld een betere plek wordt. Zijn missie is dat zijn principe iedereen op de wereld bereikt en waardoor wij mensen anders met elkaar omgaan. Hij heeft dit boek geschreven voor mensen die hun leven in eigen hand willen nemen en dat is dan ook precies wat mij aansprak in dit boek. Als ik dan heel eerlijk ben, denk ik dat ik dit boek niet op een beter moment had kunnen lezen dan nu. Ik weet zeker dat dit boek niet eerder nut had gehad, voor mij. Dat weet ik deels zeker omdat ik er in 2011 wel in begonnen ben, maar het boek al snel terzijde legde.

Nu ik inmiddels al een lange weg heb afgelegd ben ik overtuigd van deze methode en dan ook vastberaden het toe te passen.

De acht commitments

Het boek is gebaseerd op acht commitments en aan het einde van het boek wordt ook gevraagd om je in het vervolg aan deze regels te houden. Er wordt zelfs gevraagd om een eed af te leggen waarin je zult “zweren” te leven naar de wet. Dat klink nogal zwaar als ik het zo schrijf, maar dat valt uiteindelijk best mee. Het is een belofte aan jezelf om je eigen leven wat makkelijker te maken. De acht commitments komen erop neer dat je ervoor moet zorgen dat je niet alleen andere mensen geen vuilnis op jezelf laat dumpen, maar dat je dat zelf ook niet bij jezelf of bij anderen doet. Dat je anderen helpt om geen vuilnis te dumpen en dat je leeft vanuit dankbaarheid. Dat je jouw eed op de wet van vuilniswagen in ere houdt en dat je werkt en leeft in een vuilniswagen-vrije zone. Klinkt makkelijk, maar is het niet.

Spiegel

Ik ken mezelf. Ik wéét dat ik een gigantische vuilniswagen kan zijn bij tijd en wijle. Ik weet echter ook dat mijn vuilniswagen van maat ‘waanzinnig groot, je ziet het dak niet eens’ naar maatje ‘ik kan het in mijn handen vasthouden’ is gegaan. Dat neemt echter niet weg dat er nog genoeg te behalen is. Nu ik me ervan bewust ben dat ik regelmatig mijn vuilnis dump op een ander kan ik ook meteen inspringen en het vuilnis weer verwijderen. Dat kan in het echte leven natuurlijk niet zo makkelijk, maar gelukkig heb ik het internet om te oefenen. Zo plaatste in bijvoorbeeld vanochtend een story (op Instagram) waarin ik mijn onvrede uitte over iets wat grappig bedoeld was, maar bij mij in slechte aarde viel. Een half uur later realiseerde ik me dat ik die shit helemaal niet wilde dumpen en daardoor de dag van een ander beïnvloeden, dus verwijderde ik het. Ik denk dat ik een goed punt had, maar

ik merkte ook dat mijn ‘woede’ oversloeg op anderen en dat wilde ik niet.

Ik ben dan ook blij dat het lezen van het boek meteen zijn vruchten afwerpt ;-). En er is nog genoeg te oefenen de komende tijd, want niet alleen vertelt de auteur over zijn visie, maar aan het einde van elke hoofdstuk stelt hij je een vraag waar je over na mag denken en die je kunt beantwoorden. Het principe is dat je je bewust wordt van je eigen gedrag en dat je er wat aan kunt doen. Hij houdt je een spiegel voor en die kan best confronterend zijn, zeg ik uit ervaring. Maar zonder ongemak is er geen groei mogelijk.

Praktijkervaringen

In het boek las ik ook iets wat ik al een tijdje weet, maar wat ik toch op de een of andere manier steeds weer wist weg te drukken. Het zo zwart op wit te zien staan was confronterend. Het feit dat ik zo veel vuilnis tot me neem zorgt er niet alleen voor ik alle negativiteit overneem (en doorgeef!), maar ook dat daardoor mijn eigen energielevel daalt. Dat ik daarin niet de enige ben las ik meerdere malen in dit boek. Pollay beschrijft een flink aantal praktijkvoorbeelden waarin mensen de wet met succes zijn gaan toepassen.

Niet lezen, maar leven

Ik denk dat ik de komende weken de acht commitments ga toepassen in mijn leven en dat ik er de komende weken over ga bloggen. De beste manier om iets toe te gaan passen is door het na te leven. Als ik iets heb geleerd in de afgelopen jaren dan is het wel dat het heel makkelijk is om een boek te lezen en de tips tot je te nemen. Maar lezen/weten en toepassen zijn twee totaal verschillende dingen en ik heb geen olifantengeheugen ook al dacht ik dat bijna mijn hele leven wel te hebben. Voor het eerst heb ik het gevoel: dit moet ik gaan integreren in mijn leven, in mijn gezin en wie weet zijn er meer mensen die enthousiast gaan worden. Ik wil dit gaan leren. Ik wil dit gaan toepassen. Wil je weten hoe? Volg me de komende weken dan.
Dat kan via mijn site, Facebook, Twitter, Instagram of Pinterest. Dat wil zeggen: op de social media accounts komt een post met een link naar het bericht. Als je meteen op de hoogte wilt zijn kun je je inschrijven via mail.

Hieronder een filmpje dat gebasseerd is op de reactie van de taxichauffeur. Maar eerst nog even de gegevens van het boek, voor het geval dat je het ook wilt lezen. Ik heb zelf het e-book, maar je kunt ook een papieren versie kopen. Dat kan via de link (naar BOL), maar wellicht kun je beter je kiezen voor je lokale boekhandel die het nu een stuk moeilijker heeft vanwege corona.

Titel: De wet van de vuilniswagen 
Originele titel: The Law Of The Garbage Truck
Auteur: David Pollay
Genre: Populaire psychologie, zelfontwikkeling
Verschijningsdatum: oktober 2011
Uitvoering: paperback, e-book
Aantal pagina's: 277 pagina's
Uitgeverij: Spectrum
ISBN: 9789000301157
Bestel dit boek via Bol.com

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

2 reacties op ‘De wet van de vuilniswagen – david pollay #1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s