Ik mis mezelf – Lisa Genova

Waardering: 5 uit 5.

Alice is bijna vijftig en leidt een druk leven als wetenschapper wanneer ze de diagnose vroege alzheimer krijgt. Haar leven verandert drastisch: ze verliest haar baan en de regie over haar eigen wereld. Haar plan om haar man en kinderen niet tot last te zijn en op tijd afscheid te nemen, verdwijnt uit haar geheugen. Alice blijft achter zonder haar herinneringen aan het verleden en zonder hoop voor de toekomst. Ze leeft in een heden dat soms even mooi, maar meestal verwarrend en zelfs angstaanjagend is.

Recensie

Van de duizenden boeken die ik tijdens de afgelopen 32 jaar las zullen er ongetwijfeld heel veel tussen hebben gezeten die veel indruk op mij hebben gemaakt. Van sommige kan ik me dat zelf nog goed herinneren. Wat ik me echt niet kan herinneren is dat een boek zo dicht onder mijn huid ging zitten dat het mijn verlamde tot op het bot.

Vanaf de eerste bladzijden greep dit boek me naar de keel en hoewel ik wist dat ik het beter weg kon leggen moést ik wel door met lezen. Tot het moment dat ik voor mijn gevoel geen lucht meer kreeg en wel moesten stoppen met lezen. Het was te in intens, te verdrietig, te confronterend. Een confrontatie met de vergankelijkheid van ons leven.

Toen ik nog mijn vorige medicatie slikte was mijn brein zo ontregeld dat ik dacht een vroege dementie te leiden en door dit boek te lezen realiseer ik me dat veel in het leven maakbaar is, maar de processen in je lichaam niet altijd beïnvloeden zijn. Dit boek maakt me bang. Bang om wel al wat belangrijk is kwijtraken. Niet de spullen die ik de afgelopen jaren heb verzameld of geld, maar herinneringen, liefde en het vermogen mijn hersenen te gebruiken. Nu ik andere medicijnen gebruik gaat het beter, maar mijn brein functioneert al jaren niet meer als voor ik deze medicatie* kreeg. Misschien dat dit boek daarom zo zwaar viel, omdat ik een deel van het begin zo goed werken dat het me écht bang maakte.

Hoewel het boek op sommige momenten echt pijn deed heb ik absoluut geen spijt dat ik het heb uitgelezen; het was in al zijn waarheid en rauwheid ook puur en eerlijk. Daarbij heeft de auteur de ziekte in een prachtig verhaal gegoten.

Een juweeltje over altijd in mijn hart te bewaren en ik hoop van harte dat mijn hoofd het zich herinnert tot de dag dat ik dood ga, want ik hoop dat ik mezelf nooit op deze manier hoeft te missen.
——————–
*Neurotransmitters

Titel: Ik mis mezelf
Auteur: Lisa Genova
Genre: Roman
Uitgever: The House of Books
Uitgave datum: februari 2015
Uitvoering: Paperback
Pagina's: 288
ISBN13: 9789044347708

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s