Soms is dankbaarheid voelen buiten bereik [persoonlijke blog]

Schreef ik >>>eerder vandaag nog een blog<<< over mijn ervaring van een paar dagen geleden en de vriendelijkheid die daarbij kwam kijken, later die dag (zelfs nog geen uur later) kon ik dat niet langer voelen en wist ik ook weer waarom het zo noodzakelijk was om te verhuizen. Ik voelde me alles behalve dankbaar. Niet omdat ik niet meer dankbaar ben voor wat ik nu heb, maar omdat ik zo beslag werd genomen door wat ik had meegemaakt in het uur erna. Dat zorgde voor intens k-gevoel dat diep doordrong in mijn lichaam.

Laat me beginnen met zeggen dat ik niemand wil kwetsen en dat dít puur om mijn gevoel van gisteren gaat. Míjn beleving! Ik heb bijna 20 jaar lang in deze betreffende wijk gewoond, waarvan alleen de laatste tien jaar een probleem vormden, maar nu kan ik ineens zien hoe zeer dat invloed heeft gehad op mijn mentale gezondheid.

Zingend hart

Ik moest terug naar mijn oude huis omdat ik zo dom was geweest daar een pakket te laten bezorgen. Ik reed door een parkje in Huissen en reed er langzaam. Ik genoot van de natuur, van het groen, het geel, het rood en het oranje. Ik genoot van de blauwe lucht. Mijn hart zong na elke goedemorgen die ik terug ontving. Ik was zo intens gelukkig! Ik wist zeker dan niets mijn dag nog zou verpesten. *buzzer klinkt*. Dat was een misrekening.

Kritische stemmen

Op het moment dat ik de eerste huizen van mijn oude wijk zag begon het al. Een stemmetje in mijn hoofd zei:

‘Dit is precies wat al die mensen altijd bedoelden als ze je aanvielen op waar je woonde. Dit is het gevoel dat ze bedoelden. Het gevoel dat ze kregen als ze op bezoek kwamen.’

Het stemmetje had gelijk, maar ik wil het niet goedpraten. Het heeft me in al die jaren intens, echt heel intens, gekwetst als mensen dat zeiden. Als mensen vonden dat ze mijn huis konden bekritiseren. Als ze mijn buren bekritiseerden (ik had hele fijne – directe – buren). Als ik ze hun neus op zag trekken. Als ik de walging op hun gezicht zag. Als ze het nodig vonden om mij in een hokje te zetten, alleen maar omdat ik daar was gaan wonen. Alsof de woning waarin ik woorden bepaalde wie ik als mens was. Ik ben nog altijd van mening dat het huis waarin je woont niet alles zegt over wie jij als persoon bent.
Ik was dol op mijn huis, we hebben het eigenhandig opgebouwd. Daarbij gaat 90% van de credits naar mijn handige echtgenoot. Het stond alleen in de verkeerde straat in het verkeerde tijdperk. Met verkeerde mensen om me heen (uitzondering daargelaten en die waren er écht!).

Hello shitty feeling

Maar goed, terug naar de dijk. Ik stelde het zo lang mogelijk uit mijn – correctie: DE – straat in te rijden en ging even een bloemetje halen bij de AH. De medewerker was zo aardig voor me dat ik me weer goed voelde. Tot ik de wijk en DE straat in reed. POEF! Weg happy feeling, hello shitty feeling. Ik ging helaas gewoon voor niets, er was niemand thuis, maar het leed was al geschiet. Het gevoel was er al.

Foto door Kaique Rocha op Pexels.com

Was ik maar niet doorgereden

Ik ging nog op bezoek bij iemand in de straat en mijn gevoel werd weer goed. Even vergat ik het weer. Tot ik wegging en een oude buurvrouw zag. Ze groette me alsof ze me al weken niet had gezien. Wat ook zo was, maar ze zag er zo enthousiast uit dat ik me schuldig voelde dat ik doorreed. (Vanwege tijdgebrek) Ik had gewoon even die tijd moeten maken, dan had ik me waarschijnlijk veel beter gevoeld. Ik negeerde haar niet, maar ik had best even kunnen stoppen. Ook nu ik dit schrijf voel ik weer die pijn van niet even gaan praten. Voor het einde van de straat was mijn gevoel dus alweer shit.

Hallo vreetkick-to-be

Ik moest nog van alles doen, maar eenmaal thuis had ik de behoefte om vijftien zakken chips leeg te eten. Twintig donuts naar binnen te werken en te janken.

Hoe kon het toch dat het echt waar is wat ik altijd dacht?! De wijk zoog al mijn energie weg. Ik heb al in weken geen vreetbui gehad. Ook geen behoefte aan gehad. En een keer die kant op en BAM!

Gelukkig kan ik melden dat ik ervoor gekozen heb een klein bakje (oké twee, ik had honger) Granola naar binnen heb gewerkt en toen even ben gaan liggen op bed. Ik was oververmoeid. Toen ik weer opstond voelde ik me prima. Toch bleef het aan me knagen dat ik niet even een praatje ging maken. Die avond was ik heel, heel, heel erg blij dag Christiaan het pakketje heeft opgehaald. De avond erna ging ik om half negen naar bed en heb geslapen (met een kleine onderbreking) tot elf uur. Wauw! Wat een bewijs voor mij dat mijn lichaam/geest echt last had van daar wonen. Nu ik dit zo schrijf voel ik die dankbaarheid trouwens heel intens. Ik zit op mijn schrijfplek en kijk uit op het hofje waarin ik woon. Ik kijk naar al het groen en de blauwe lucht erboven en mijn hart springt van geluk dat het daar niet meer woont, maar laat ik vooral niet vergeten wat ik daar allemaal heb geleerd. Hoe ik daar ben gegroeid. Het heeft me wijze lessen geleerd, maar ik ben blij dat ik hier weer nieuwe lessen mag leren en een level hoger ben.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s