πšƒπšŠπš”πšŽ πš–πšŽ 𝚝𝚘 πšŒπš‘πšžπš›πšŒπš‘

πšƒπšŠπš”πšŽ πš–πšŽ 𝚝𝚘 πšŒπš‘πšžπš›πšŒπš‘

Deze prachtige kerk was al een aantal keren door mij gespot, maar ik wist niet hoe ik er moest komen. Elke keer wanneer ik richting de stad fietste langs de kassen zag ik aan het einde van de straat de kerktoren opdoemen, maar nooit nam ik de tijd om hem te zoeken. Vandaag gingen Christiaan en ik een klein ommetje fietsen en toen we weer richting huis(sen) gingen zei ik tegen hem dat ik graag eens zou weten waar die kerk precies staat.

En ineens zag ik het bordje kerkpad. Meestal worden de paden die naar de kerk leiden zo genoemd, dus ben ik dat gaan volgen. Jongens, wat kwam ik op prachtige plekken terecht. Plekken waar ik Γ©cht nog eens naartoe moet met de camera. Allemaal leegstaande kassen die helemaal uitgeleefd zijn. Kassen met een verhaal. Kassen met een geschiedenis. Ik kan me helemaal voorstellen dat als het licht daar op een goede manier op (of door) schijnt dat je de meest prachtige foto’s kunt maken. Ik heb er nu al zin in!

Maar goed, dat kerkpad leidde inderdaad naar de kerk. Deze kerk! Ik zag dat je zelfs naar binnen kan om een kaarsje te branden. Dat is fijn. Ik deed dat wel eens in de katholieke kerk op de Drieslag (Arnhem). Nu kan het ook nog redelijk dichtbij en ook al zal ik dat misschien niet zo snel doen, de wetenschap dat het kan vind ik fijn. Ik ben niet katholiek, maar ik houd van die kerken en hun geschiedenis. Ja, daar hoort ik ook veel sh*t bij, I know.

Het troost me op de een of andere manier als ik een kaarsje brand, ook al doe ik het niet vaak. Het is fijn om op donkere momenten ergens naartoe te kunnen zonder uit te leggen wat er in je omgaat. Gewoon zijn! Gelukkig zijn er in deze roerige tijden ook dingen die nΓ­Γ©t veranderen en dat is de troost van een kerkgebouw en de vreugde van iets nieuws ontdekken.

Take me to church
I’ll worship like a dog at the shrine of your lies
I’ll tell you my sins so you can sharpen your knife
Offer me my deathless death
Good God, let me give you my life
Take me to church

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en SamuΓ«l (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s