π™·πšŽπš πš‘πš˜πšŽπšπš πš—πš’πšŽπš πš™πšŽπš›πšπšŽπšŒπš 𝚝𝚎 πš£πš’πš“πš—!

Bijna 40 jaar lang was ik een perfectionist. Het leverde me goede resultaten op en ik leverde altijd goed werk af, maar ik werd er ook letterlijk doodmoe van. Sinds ik dat perfectionisme wat laat varen πŸ›Ά is mijn leven een heel stuk makkelijker en minder intensief. Dat is overigens niet van de een op de andere dag zo gekomen en ik heb er hard voor moeten werken, maar op een gegeven moment was ik te moe van het perfect willen zijn dat ik ermee stopte. Ik geef wel toe dat mijn ziekte ME/CVS daar een grote rol in heeft gespeeld, want mijn brein liet me weten niet langer al die moeite te willen doen om iets ogenschijnlijks perfect af te leveren.

Maar ook de tientallen boeken die ik de afgelopen jaren las hebben me geleerd dat er niet zoiets bestaat als perfectionisme.

Wat voor jou perfect is kan voor een ander rommel zijn. Wat voor een ander bij 80% al goed genoeg was heb jij dus onnodig 20% bijgeschaafd. Dat te weten is een heerlijke bevrijding.

Dat wil overigens niet zeggen dat ik er helemaal geweldig in ben hoor. Integendeel, ik heb nog veel te leren.
Het eerste wat ik namelijk dacht toen ik deze foto wilde plaatsen was: hij is niet recht, dat kan echt niet. Tegelijkertijd wist ik ook: ik heb nu even niet beter en daarbij is het toch een leuke foto. Natuurlijk zijn er allemaal tools voorhanden om dit beeld recht te zetten, maar om heel eerlijk te zijn had ik daar gewoon even geen behoefte aan. Dit hele ‘perfectionisme-proces’ heeft langere tijd nodig en dit zijn de mooie momenten om te oefenen.

Jaren geleden had ik hem dus echt niet geplaatst en nu kan het me niet zo veel schelen. De foto maakt me blij en daarom plaats ik hem.

Ik ben mezelf erg dankbaar dat ik op een gegeven moment besloot dat perfectionisme me niet meer dient en dat ik dat achter me liet. Voor een groot deel dan ;-). Daarvoor moest ik ook mijn werk opgeven, want daarvoor moest ik een perfectionistische perfectionist zijn. Dat werkte niet. Gelukkig kwam ik daar al heel snel achter en scheelde het me energie. OkΓ©, pas nadat het alle energie uit me had gezogen, maar ook al zou ik het als falen kunnen zien, ik zie het liever als een liefdevol gebaar naar mezelf.

Ik zie perfectionisme niet langer als een voordeel, maar dat wil niet zeggen dat ik het nu alleen maar zie als nadeel. Gelukkig is er een gulden middenweg.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en SamuΓ«l (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Een reactie op β€œπ™·πšŽπš πš‘πš˜πšŽπšπš πš—πš’πšŽπš πš™πšŽπš›πšπšŽπšŒπš 𝚝𝚎 πš£πš’πš“πš—!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s