Mijn hart huilt [geraakt #3]

Mijn hart huilt. Mijn hart huilt heel erg hard. Om een post die ik zojuist voorbij zag komen op Instagram. Een van mijn Instagramvrienden postte het en mijn hart begon te huilen. Eerst zag ik een foto van een prachtig mooi, lief, knap ventje. Toen las ik de reacties op de foto. Ik heb me tijdens het hele debat afgelopen jaar over racisme afzijdig gehouden. Niet omdat ik niets wilde schrijven; o, ik wilde het zo graag, maar omdat ik niet wist wat ik kon schrijven. Hoe kan ik als blanke bevoorrechte vrouw, die niet met racisme te maken heeft nu iets schrijven wat…. Ja, wát kan ik schrijven? Ik wist niet hoe, want ik realiseer me verdomd goed hoe bevoorrecht ik ben. Ik wist niet wat ik moest schrijven over huidskleur, over ras. Ik wist niet welke woorden ik wel mocht gebruiken en welke niet. Dus ik was laf en hield mijn mond en las een boek over racisme, waar ik zelfs niet over schreef. Maar vandaag doe ik mijn mond wél open en bid ik dat ik de juiste woorden gebruikt.

Kijk eens naar deze foto*.

Kijk eens naar dit prachtige, schitterende, lachende kind. Kijk eens naar dat guitige koppie. Kijk naar zijn mooie witte tanden. Als ik mag gokken zeg ik dat dit kleine ventje vijf of zes jaar oud is. Zie je hem?

Wat zie jij? Zie je hoe vrolijk hij is? Zie je dat hij zoveel zin heeft in het Sinterklaasfeest, dat hij glundert van plezier? Zie je hoe gelukkig hij is dat onze lieve Sinterklaas, die al duizenden (?) jaren goed is voor ALLE kinderen, weer naar hem toe gaat komen? Zie je de verwachting in zijn ogen: wat krijg ik dit jaar van Sinterklaas?

Kijk nog eens goed naar deze jongen

Zie jij net als ik een jongetje dat jouw kind kon zijn? Zie jij net als ik dat hij er gelukkig uitziet? Zie jij net als ik een kindje dat je buurjongetje zou kunnen zijn? Je neefje? Het vriendje van jouw kind? Of zie jij een huidskleur? Die zie ik ook. Natuurlijk zie ik dat hij niet blank is. Dussss? Hieronder laat ik je de foto zien die mijn hart deed huilen, maar lees deze tekst nog eerst even.

Hij liep daar in de stad
‘S Avonds laat
Plotseling aan de overkant
Zag hij ze staan
Iemand riep „je hoort niet bij ons“
Mes, steek, pijn

Denk goed na aan welke kant je staat
Denk niet wit (denk niet wit), denk niet zwart (denk niet zwart)
Denk niet zwart-wit
Maar in de kleur van je hart

Ken je die nog? Ken je dit liedje nog? Voor het geval dat je het niet precies weet. Dit liedje stamt uit 1984. Dat is 36 jaar geleden. 36 jaar! Weet je nog waarom hij geschreven werd?

Lees deze tekst van Wikipedia. Hij is letterlijk overgenomen, echte bron onbekend**.
In de nacht van 20 op 21 augustus 1983 vond in de Damstraat in Amsterdam een steekpartij plaats, waarbij de 15-jarige Antilliaan Kerwin Duinmeijer (officiële achternaam: Lucas) ernstig gewond raakte. Hij overleed enkele uren later in een ziekenhuis aan bloedverlies. De dader was de 16-jarige skinhead Nico Bodemeijer. Omdat tijdens het incident door Bodemeijer racistische taal werd geuit, wordt algemeen verondersteld dat racisme een rol heeft gespeeld.[2][3] Niettemin stelde de rechter in haar vonnis dat het niet aannemelijk is geworden dat racisme het wezenlijk motief voor de daad is geweest.[4] De stichting Vrienden van Kerwin organiseert jaarlijks een herdenkingsmanifestatie in Amsterdam.

Weet je dat nog? Ik wel! En ik was op dat moment bijna 5 jaar oud. Zo jong! Net zo jong als het jongetje van de foto, weet je nog? Scrol desnoods weer even naar boven en kijk dat kindje nog eens diep in de ogen. Zie zijn JOY, zijn vreugde. Zie zijn leven dat nog moet komen. Zie hem zoals hij is. Zie hem als kind. En denk aan hem als je de volgende screenshots leest. Ik zal vast zeggen: ‘Er staan een paar lieve reacties bij.’

Kijk, ik begrijp het zwartepieten-debat ook, nou ja ik probeer het te begrijpen. Ik probeer écht twee kanten van het verhaal te begrijpen en aangezien dat verdomd lastig is, heb ik het opgegeven en mijn kind vorig jaar de illusie onttrokken. Ik was er helemaal klaar mee, maar laten we dat heel even opzij zetten, want daar gaat het hier nu niet om. Het gaat mijn NU om dit soort reacties. Die maken mijn hart aan het huilen. 36 jaar na de dood van een jongen met een donkere huidskleur, waarvan gezegd werd dat het daar niet om ging, maar wij weten inmiddels wel beter, toch? 36 jaar na die gebeurtenis lijkt er helemaal niets te zijn veranderd. NIETS! Er lopen nog steeds heel erg veel racisten rond in Nederland. Deze mensen moeten zich schamen. HUN kind mag wél Sinterklaas vieren. HUN kind mag wel op de poster van Bol.com. HUN kind heeft wel de privileges! Ik word er echt spuugziek van.

Ik wil mijn blog niet zo eindigen. KIJK nog eens!

KIJK naar dit lieve jongetje. KIJK naar zijn glimlach. KIJK naar zijn verwachtingen, naar zijn enthousiasme. KIJK naar dat guitige koppie. KIJK dan naar hoe lief hij is (ook al zit hij vast wel eens achter het behang ;-)). KIJK naar hoe perfect en mooi hij is. KIJK verdorie gewoon naar HEM. En luister dat liedje over Kerwin nog eens. Elk jaar weer kijken er mensen naar de Passion. Zingen met tranen in hun ogen dit lied mee. En waarom? Voor dat nieuwe begin? Je kunt elke dag opnieuw beginnen. En kunnen we gewoon eens beginnen met allemaal één zijn?! Wel op onze eigen manier, maar laten we niet kijken naar de huiskleur. Laten we kijken alsof we allemaal jongetjes zoals dit prachtige kind. En ja, kleurverschil zul je hoe dan ook gewoon zien, laat ik daar niet omheen draaien, maar laten we in godsnaam gaan kijken naar de binnenkant. Laat mijn hart gewoon lachen in plaats van huilen.


*Ik gok erop dat ik er geen juridische klachten mee krijg met Bol.com.
** Ik hoop dat het letterlijk overnemen in deze context geen probleem is.
*** nogmaals: ik weet dat ik dit té gemakkelijk kan schrijven, maar dit is een onderwerp dat mij al aan mijn hart gaat sinds de dood van Kerwin Duinmeijer. Ik heb het nooit kunnen begrijpen en nooit kunnen loslaten. Vergeet niet dat ik het goed bedoel, maar mocht je aan de verkeerde kant staan en veroordeel je me nu om de verkeerde redenen dan lijkt me dit een prima moment om afscheid te nemen van elkaar. Ik wil niet langer mijn ogen sluiten, omdat het van me verwacht wordt.

Ik vind het moeilijk om deze blog te plaatsen, ben bang voor de reacties die me vertellen dat ik de verkeerde woorden heb gebruikt, dat ik me er niet mee mag bemoeien, dat ik geen stem heb omdat ik geprivilegieerd ben. Ik heb dit niet gepost om te laten zien hoe geweldig ik ben. Nee, ik moest dit kwijt. 36 jaar!!!

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

2 reacties op ‘Mijn hart huilt [geraakt #3]

  1. Misschien ben ik ongelooflijk naïef maar ik zie gewoon een vrolijk jongetje. Ik leg niet de connectie met zwarte piet en racistisch dat ze een ‘zwart’ jongetje gebruiken voor een sinterklaas reclame vind ik het al helemaal niet. Tja als ze een ‘wit’ jongetje hadden afgebeeld was het ook weer niet goed geweest hé 😉

    Like

    1. Ja, dat denk ik ook. Het is eigenlijk nooit goed. Je kunt het niet iedereen naar de zin maken, maar ik vind het wel sneu voor zijn ouders. Ik neem aan dat die al die reacties ook hebben gelezen. Nou ja, een paar in ieder geval dan. Zo sneu.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s