πš†πšŠπšœ πšŠπš•πš•πšŽπšœ πš–πšŠπšŠπš› (𝚣𝚘) πšŸπšŠπš—πš£πšŽπš•πšπšœπš™πš›πšŽπš”πšŽπš—πš!

πš†πšŠπšœ πšŠπš•πš•πšŽπšœ πš–πšŠπšŠπš› (𝚣𝚘) πšŸπšŠπš—πš£πšŽπš•πšπšœπš™πš›πšŽπš”πšŽπš—πš!
Hoe vaak ik dat gezegde heb gehoord in mijn leven… Ik heb het nog veel vaker gedacht. Douchen is een vanzelfsprekendheid en een dagelijks onderdeel in het leven van heel veel Nederlanders. Maar toch is het voor een groot aantal mensen niet zo vanzelfsprekend.

Je kleed je uit. Je zet de douche aan. Je gaat eronder staan. Je wast je. Je stapt eronder vandaan. Je maakt de douche droog. Je droogt jezelf af. Je kleed je aan. Je kamt je haren. Je doet de natte handdoek in de mand. En vervolgens doe je wat je nog meer moet doen.

Viel je op hoeveel stappen dat zijn? Voor mij (en heel veel ME/CVS-patiënten) zijn dat soms veel te véél stappen. Soms is in de badkamer komen en de douch aanzetten al een ding. Soms ben ik pas vermoeid als ik onder de straal ga staan. Soms zet de vermoeidheid pas in bij het afdrogen en aankleden en soms heb ik geluk dat ik pas de (over)vermoeidheid voel als ik op bed ga zitten om mijn schoenen aan te trekken. Eén zekerheid is er (altijd): ergens in het traject komt de vermoeidheid om de hoek kijken.

Op de foto zie je die vermoeidheid niet. Ik wil dat ook niet per se laten zien. Een masker zou ik het niet noemen. Gewoon een goed gemikte glimlach.

ME/CVS is een vreselijke ziekte, maar wat het soms erger maakt is dat je het niet ziet. Het is niet tastbaar, zoals een gebroken been. Toch moeten dagelijks duizenden ME-patiΓ«nten afwegen wat de prioriteit van de dag is. Dagelijks douchen hoort dat over het algemeen niet bij.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en SamuΓ«l (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Ik droom graag groot, maar moet het doen met wat kan. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, waarvan er momenteel drie te koop zijn. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s