Balans zoeken

Afbeelding van aatlas via Pixabay

In mijn vorige blog over onzichtbaarheid schreef ik al dat het belangrijk is om een goede balans te vinden in je leven. Maar hoe vind je die balans nou eigenlijk? Een mooie oefening voor mezelf is om te kijken wat voor mij energievreters, energiegevers en rustbrengers zijn. Ik kwam het tegen in een boek dat ik aan het lezen ben* en hoewel ik er wel vaak over nadenk heb ik het eigenlijk nog nooit op papier gezet. Lijkt me een mooi moment om daar eens naar te kijken en ik geef het graag aan jou door als tip om er ook eens naar te kijken, ongeacht of je het nu nodig hebt.

Energievreters

  • veel lawaai
  • te veel dingen tegelijkertijd doen
  • te veel van mezelf vragen
  • gesprekken voeren
  • in (grote) groepen aanwezig zijn
  • snelle praters
  • Snel moeten denken, meestal vanwege vragen waar ik snel antwoord op moet geven
  • (hoge) verwachtingen
  • te weinig tijd voor mezelf
  • te drukke kinderen
  • huiswerk maken met de kinderen
  • wonen in een drukke wijk (dat probleem is inmiddels opgelost)
  • als mensen continu tegen me aan praten
  • feestjes
  • drukke eetgelegenheden
  • webinars volgen
  • interactieve meetings
  • kinderen op bed doen
  • (soms) kinderen voorlezen

Energiegevers

  • Mediteren
  • wandelen
  • schrijven
  • bloggen (over het algemeen)
  • lunchen in rustige omgeving
  • lezen
  • fietsen
  • alleen zijn
  • stilte
  • muziek luisteren
  • naar musea gaan
  • uit eten in een stille omgeving
  • schilderen
  • borduren
  • dansen
  • knuffelen met de kinderen
  • film kijken met kinderen

Rustbrengers

  • mediteren
  • stilte
  • rust
  • lezen
  • wandelen
  • slapen
  • dagdromen
  • massage
  • douchen
  • bad
  • Kijken naar een knapperend haardvuur op tv

Vooral in de twee laatste groepen zijn er veel overeenkomsten. De scheidingslijn tussen beiden is maar dun en vaak heeft het een het andere als gevolg. Niet altijd, maar vaak wel. Zo brengt mediteren mij rust, maar het is ook regelmatig dat ik na die tijd meer energie heb. Stilte is ook zo’n mooi voorbeeld. Als introvert krijg ik energie van stilte, maar eerst brengt me rust. Als ik moe ben in mijn hoofd zet ik graag muziek aan of op en als ik het juiste kies geeft het mij energie. Wandelen kost weliswaar energie, maar het brengt ook rust en als ik het goed doen dan brengt het ook energie.

Kijk, stressbronnen alleen zullen je niet zo een burn-out geven, want die zullen altijd en eeuwig aanwezig blijven. Het gaat om de balans tussen stress en rust.

Uit balans

Ik geef toe dat dit bij mij heel erg vaak uit balans is. Als het heel erg goed met me gaat, dan ben ik nog wel eens geneigd om maar door te blijven gaan, zonder rust te nemen. Over het algemeen kom ik er dan pas achter als het te laat is. Ook ga ik regelmatig over mijn eigen grenzen heen en zet ik – in plaats van een stap terug – nog een stap vooruit en ga ik alleen maar nog verder over grenzen. Ook laat ik anderen vaak over mijn grenzen gaan, omdat ik niet onaardig wil zijn. Dat zie ik voornamelijk in deze lockdown veel gebeuren met mijn kinderen. Laat dan overigens het onaardige er maar af hoor, want ik kan een echte heks zijn naar mijn kinderen. Dat doe ik niet expres overigens. Dat je het weet ;-).

Op het moment van schrijven heb ik een helse dag achter de rug (niet de dag van verschijnen van deze blog). Bij het opstaan voelde ik al dat het niks ging worden, maar toch heb ik meer dan vier uur lang de kinderen geholpen met hun huiswerk. In plaats van gas terug terug te nemen trapte ik het gaspedaal in en ging ik volledig voorbij en dat mijn lichaam graag wilde: rust! Het blijft een wankel evenwicht tussen willen en kunnen.

Ga ik te ver dan voel ik me als het meisje hierboven en kan ik wel janken. Het helpt me dan ook niet dat ik dan tegen mezelf zeg dat andere ouders het nog zwaarder hebben, want ik vergeet voor het gemak nogal graag dat ik ziek ben.

Wat is goed voor mij?

Wat ik veel beter kan afvragen is:

  • Wat is goed voor mij?
  • Wat heb ik nu nodig?
  • Wat van mij op dit moment helpen?

Als ik dát niet weet kan ik me afvragen:

  • Wat heeft een ander van mij nodig?
  • Wat kan ik geven?

Is het antwoord dan: op dit moment helemaal niets, dan moet ik dat accepteren.

Dan maar in een hoekje gaan zitten kniezen? Nee, natuurlijk niet, maar wel kijken naar wat me energie kan geven.

Tot voor kort dacht ik dat alleen werken met je lichaam vermoeiend is, totdat ik las dat ook met je hoofd werken je de nodige energie kost en soms zelfs wel meer. Dus ook lijkt het op papier dat schrijven en bloggen geen energie kost, niets is minder waar. Je hersenen laten werken kost veel energie. Ik moest (en moet) dus echt letterlijk leren dat ik niet alleen mijn lichaam niet onbeperkt kan gebruiken maar ook mijn brein.

Logboek

Twee jaar geleden begon ik heel nauwkeurig bij te houden wat me energie kost en wat me energie oplevert. Niet zoals hierboven, maar met het oog op de dag doorkomen. Dat werkte heel erg goed en ik had dan ook een mooie balans begin dit jaar. Ik was inmiddels in staat om gemiddeld meer dan 30 uur te werken in huis (zowel mentaal al lichamelijk). Sommige weken meer, andere minder afhankelijk van wat er nog meer moet gebeuren en wie er thuis waren. Dat logboek gebruikte ik al een paar maanden niet meer, maar ik zit te denken het nieuw lezen in te blazen.

Ik hoef je namelijk vast niet te vertellen dat het sinds maart 2020 hopeloos gesteld is. Langzaam maar zeker begin ik alle grip te verliezen. Oké, in de tijd dat de kinderen wél naar school gingen ging het beter, maar welgeteld zijn dat niet heel veel schooldagen geweest. Vandaar mijn plan om mijn logboek weer nieuw lezen in te blazen en het hier ook te delen. Het heeft mij enorm goed geholpen destijds en ik deel dat graag met jullie. Ik kom er dus op terug.

*Van uitgeblust naar energiek – Annita Rogier

Bron uitgelichte foto: Afbeelding van Székely Tamás via Pixabay

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, maar er zijn er momenteel maar twee te koop. Nummer drie wordt voorjaar 2021 gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Een reactie op “Balans zoeken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s