ME/CVS – twee gezichten

“Every time you find some humor in a difficult situation you win.”

Vrijwillige quarantaine

Al sinds Covid-19 zijn intrede deed in ons land houd ik me aan vrijwel alle regels en probeer ik het risico op besmet raken zo klein mogelijk te maken. Nu we een aantal maanden – ik bedoel een heel jaar! – verder zijn heb ik gemerkt dat ME-patiënten niet per se zieker worden dan anderen, maar dan nog krijg ik het gewoon liever niet. Daarnaast voel ik me ook een soort van verplicht naar mijn man (en zijn collega’s/patiënten) om de kans op besmetting te verkleinen. Zo ben ik het afgelopen jaar denk ik nog geen tien keer in een winkel geweest, heb ik bijna geen leuke dingen gedaan (anders dan wandelen en fietsen) en heb ik in de nazomer twee keer ergens iets gegeten. Oké, ik ben verhuisd en moest daarvoor wat papieren tekenen, maar ik heb ook alles wat niet noodzakelijk was afgezegd en me nog meer dan ooit teruggetrokken in huis.

Wie had gedacht dat het ooit van pas zou komen een einzelgänger te zijn?!

Gelukkig ben ik introvert dus het raakt me niet echt heel hard, maar een vrijwillige quarantaine die al bijna een jaar lang duurt, is zelfs mij een beetje te veel van het goede. Ik begin langzaam maar zeker te twijfelen aan alles waar we nu mee te maken hebben, ondanks dat mijn intuïtie weet wat voor mij juist is. Maar goed, daar gaat deze blogpost eigenlijk helemaal niet over. En toch ook weer wel.

Niet meer dan één persoon op bezoek

Kijk, de regel is dat er niet meer dan één persoon op bezoek mag komen, dus qua regels deed ik woensdag niets verkeerd. Dat is dus geen probleem. Het is alleen dat ik normaal gesproken heel goed oplet wie er langskomt. Dat is dus eigenlijk niemand. En ondanks dat ik niet zo veel van bezoek hou (#sorrynotsorry) mis ik het echt heel erg momenteel. Niet dat ik straks na Covid-19 ineens alleen maar op bezoek ga hoor – alsjeblieft niet! – maar een beetje extra aanspraak dan man en kinderen is ook fijn.

Mijn beste vriendin heb ik sinds het begin van corona één keer gezien en dat was vlak na mijn verhuizing. Ze heeft me geholpen met schoonmaken en toen hebben we een paar uurtjes samen doorgebracht. Voor de rest hebben we elkaar alleen via WhatsApp gesproken. Het was dan ook een feestje dat ze afgelopen woensdag op bezoek is gekomen ook al houdt zij zich ook heel strikt aan de coronaregels en komt ook zij bijna nergens meer. Overigens wil ik met deze post over niemand oordelen, ik wil alleen mijn visie delen, zodat je weet welke keuze ik voor mezelf (en mijn gezin) maak. Maar goed, er zit een maximum aan hoe lang je iemand niet kunt zien.

Voor het eerst had ik écht heel erg veel zin om haar heel erg lang te knuffelen, maar ja…

Dat kon dus niet. Ik weet dat er mensen zijn die dat wel doen en dat is oké. Ik weet ook dat de kans op besmetting van beide kanten klein is, maar er is een kans en aangezien ik niet zo’n fan ben van Russische Roulette speel ik ook niet met mijn gezondheid. Nogmaals: MIJN keuze.

Bijtanken

Het echte contact was superleuk en fijn, maar het kostte me uiteraard ook energie. Hoe wil je in vredesnaam zoveel afwezigheid opvullen in zo weinig tijd? Nou, gewoon: door extra veel te kletsen. Zij nam een high tea mee en dat was echt overheerlijk. We hebben genoten en het ging veel te snel voorbij, ook al merkte ik dat ik laag in energie zat. Die ochtend had ik namelijk al vijf kilometer gewandeld voor onze ‘date’, hoewel ik denk dat die energiedip hoe dan ook was genomen. Ik hoopte dat ik energie kon bijtanken in bed en ben al vrij snel na haar vertrek gaan liggen. Ik heb niet geslapen, maar soms is alleen liggen ook genoeg.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Lichamelijk gezien was ik redelijk snel weer oké, maar mijn hoofd bleef over allerlei (leuke) dingen malen en ik wilde wat van die energie kwijt. Daarbij wist ik dat ik die avond date night met manlief zou hebben, dus ik wilde ook graag nog wat calorieën verbranden voor ik mezelf zou volproppen met SUSHI haha. Achteraf gezien was het misschien niet zo’n briljante set om zo veel op één dag te doen, maar tegelijkertijd denk ik ook: Je hebt maar één leven, dus geniet er zo veel mogelijk van. En hoe vreemd het wellicht ook klinkt, ik krijg echt energie van wandelen. Waar andere sporten vaak alle energie uit me wegzuigen geeft wandelen me (bijna altijd) heerlijke, positieve energie, dus die keuze maken was niet zo moeilijk. Het probleem was echter wel dat ik daarna opnieuw moest bijkomen op bed en toen begon tijd mee te spelen.

Ontprikkelen

De sushi zou om acht uur komen en dus moesten de kinderen om half acht in bed liggen. Alleen wilde ik voor die tijd nog douchen, omdat ik stonk van (totaal) tien kilometer wandelen die dag. En douchen kost energie. Maar het beetje energie dat ik hád kon ik goed gebruiken voor mijn diner voor twee. Ik ben me bewust van het feit dat ik mezelf erg tegenspreek, maar dat is nu al twintig jaar lang onderdeel van mijn leven. Keuzes maken! Wat betreft mijn ziekte zijn dit echt de lastigste momenten en ik maak dan wel eens de verkeerde keuze.

To shower or not to shower, that is the question.

Schreef ik op Instagram, hoewel ik de keuze eigenlijk diep vanbinnen al had gemaakt. Natuurlijk wilde ik me mooi maken voor mijn man, maar ik was ook bang voor de prijs die ik ervoor moest betalen. Gelukkig bracht de douche me ditmaal energie en kon ik lekker fris met mijn echtgenoot aan tafel.

Bovenstaande vraag is natuurlijk een verbastering op:

TO BE, OR NOT TO BE

van Shakespeares Hamlet, maar tikt wel lekker de hamer op de kop. Of zoiets. Ondanks mijn ziekte wil ik ook ZIJN! Ik wil het leven léven. Ik wil het niet alleen maar meemaken vanaf de zijlijn. Wat dat betreft is corona echt een eyeopener voor me, want uiteindelijk houd het echt een keer op. Uiteindelijk is mijn tijd voorbij, of ik nou geleefd heb of niet.

Ja, het was erg zwaar. Op de ene foto lag ik nog op bed, me afvragend hoe ik in vredesnaam de avond door moest komen. Het andere moment was ik gedoucht en wel op weg naar mijn dinerdate beneden. Twee foto’s met een tijdsverschil van nog geen uur. Jantje huilt, Jantje lacht is mij niet onbekend, maar wel keer op keer een tegenvaller.

Gelukkig hoefde ik niet het huis uit, want een avondje buitenshuis had ik qua prikkels echt niet getrokken. Waarschijnlijk had ik dan die middag ook geen diner night voorgesteld. Nog een voordeel van corona: ik weet nu dat het niet noodzakelijk is om de deur uit te gaan om fijn te dineren met je man. De afspraak met mijn vriendin deed me realiseren dat je herinneringen nog altijd zelf moet maken.

Genieten van de kleine momenten en de grootste verrassingen. Dat is pas leven!

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Ik droom graag groot, maar moet het doen met wat kan. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, waarvan er momenteel drie te koop zijn. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

3 reacties op ‘ME/CVS – twee gezichten

  1. Het zijn niet de leukste tijden geweest en nog niet. Maar in liefde leven maakt het dragelijk. Dan geniet je ook op een heel andere manier. En ja binnen zitten is niet niet de deur op slot houden.

    Aum Shanthi

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s