Ego of hart

⚠️Confession⚠️

“I felt extremely uncomfortable as the focal point, in the spotlight. I really like the behind the scenes role, because all my freedom is there.” ~ Brian Eno

Deze quote las ik een paar dagen geleden in het boek Hero van Rhonda Byrne en heeft me de ogen geopend voor een issue waar ik maar niet uit kwam. Nu zijn er meer issues waar ik op dit moment behoorlijk mee struggle, maar deze specifieke moest ik snel oplossen.

De vraag was: moet ik iets doen wat ik niet wil, alleen maar om de kans op meer boeken te verkopen te vergroten? Ben ik verplicht om iets te doen waar ik bijna van moet overgeven? Mijn hart ging alleen maar sneller slaan van de stress, in plaats van blijdschap en opwinding.

‘Ik moet wel!’ dacht ik.

Nou ja, met name dat hele kleine deel van mijn ego dat gezien wil worden 😉 en ook omdat ik me verplicht voel naar mijn uitgever. Toch hield het me al maandenlang wakker. Een beetje in de picture is prima, voor iedereen te zien is gruwel.

Wel, niet, wel niet, wel niet.

Steeds verzon ik weer redenen waarom ik het wel zou doen, terwijl mijn hart duidelijk nee zei en later zelfs schreeuwde.

Ik dacht dat het was omdat ik me schaamde voor mijn lichaam, dus zei ik tegen mezelf: ‘Als je dan twintig kilo bent afgevallen, mag het’. Diep vanbinnen wist ik dat dat het probleem niet was, want eerlijk: het mag niet uitmaken of ik met maat 44/46 of met maat 36/38 op de foto sta. Het was wel een mooi excuus om nee te mogen zeggen en ik vraag me dan toch af: is het feit dat ik maar drie kilo afviel een teken?

Foto door Eva Elijas op Pexels.com

En toen las ik dus deze quote. Als ik het echt wél zou willen, dan zou het me zelfs niet uitmaken als ik met maat 52 op de foto zou moeten. Dan zou het me niet boeien hoe ik eruit zie. Als ik echt zou willen – en het gewicht was een probleem – dan had ik wel een manier gevonden om het te doen (afvallen). Als ik echt zou willen zou ik niet kunnen wachten op het mailtje dat (hopelijk niet) komt.

Ik denk dat ik al maandenlang diep in mijn hart weet dat ik het niet wil en deze quote wijst me er even fijntjes op dat ik anders geen excuses zou zoeken. In de spotlights staan? Het leek me als kind geweldig. Dan zou ik eindelijk iemand zijn! Nu denk ik: dat heeft zo’n meisje toch niet nodig 😉. Sorry, Herman Finkers momentje. Maar door het gat van de grap, waait de wind der waarheid.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Ik droom graag groot, maar moet het doen met wat kan. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, waarvan er momenteel drie te koop zijn. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Een reactie op “Ego of hart

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s