Dankbaarheid – ME/CVS

Tijdens het lezen van The Magic van Rhonda Byrne stuit ik op een quote die me aan het denken zet. Als ik naar mijn gehele leven kijk ben ik best tevreden. Ik heb een heerlijk gezin, een prachtig huis, elke maand veel geld uit te geven en op de hypotheek na geen schulden. Ik woon in een vriendelijke omgeving met veel ruimte en natuur. Ik heb eigenlijk alles wat mijn hart begeerd, op één ding na: een goede gezondheid. Byrne zegt het volgende over gezondheid:

‘Levensgebieden die niet overvloedig en geweldig zijn, zijn het gevolg van een gebrek aan dankbaarheid.’

Klopt dit wel? vroeg ik me af. Meteen een stem diep vanbinnen: ‘Ja, dat klopt helemaal.’ Het is waar dat wanneer het op gezondheid aankomt ik moeite heb met dankbaar zijn voor de vele lichtpuntjes. Ik ben boos als het slecht gaat en wanneer het wel goed gaat, werk ik te hard (door) om erbij stil te staan. De ene dag ben ik een stoptrein en de andere dag een sneltrein. Op hele slechte dagen ben ik een defecte trein. Klinkt grappig terwijl ik het schrijf, maar op die dagen kan ik helemaal niets met mezelf.

Het werd me tijdens het lezen meteen duidelijk: ik wil meer dankbaarheid gaan tonen met betrekking tot mijn ziekte, want natuurlijk zitten er ook voordelen aan. En die dankbaarheid wil ik voelen op de verschillende momenten en niet alleen wanneer ik een stoptrein ben. Het is heel makkelijk om op gemiddelde dagen stil te staan bij je leven, maar de kunst is om ook stil te kunnen staan wanneer het voorspoedig gaat en

het is een uitdaging om dankbaar te zijn op de dagen dat het echt heel erg slecht gaat.

Je moet het wel menen

Feit is namelijk dat alleen maar dank je wel zeggen niet genoeg is, je moet het echt voelen! Hebben we allemaal niet eens een moment gehad dat iemand deze woorden tegen ons zei en dat wij dachten: je zegt dat wel, maar ik geloof er helemaal niets van. Ik voel gewoon niet dat je het meent. Nou, dat denkt het universum (God, de Bron, Allah enz.) ook. Dankbaarheid moet uit het hart komen en dat maakt het ook zo lastig, soms.

Dat geloven geldt ook voor de wet van aantrekking: je moet het eerst geloven en dan pas zul je het krijgen. Je moet dus dankbaarheid voelen voor iets dat er nog niet is. Je kunt niet iets positiefs aantrekken, wanneer je in een negatieve vibe zit. Als je snauwt naar je kinderen (of anderen) omdat je slecht in je vel zit, kun je niet verwachten dat zij lief voor je zijn. Nee, dan krijg je hoogstwaarschijnlijk een snauw terug. Actie is reactie. Ik dwaal een klein beetje af, maar het gaat erom dat je je positief moet voelen om iets positiefs aan te trekken. Als je moe bent (negatief gevoel) en je blijft die vermoeidheid voeden (meer negativiteit) door er over na te denken dan wordt het groter (nog meer negativiteit). Toch is uit die visieuze cirkel stappen niet makkelijk. Het is heel erg moeilijk zelfs, maar…

wat je aandacht geeft groeit

en die wetenschap helpt me meer dan regelmatig om uit de negatieve spiraal te stappen. Soms heb je maar een of twee positieve gedachten nodig om daar weer uit te stappen. Denken aan iets leuks helpt daarbij, maar wandelen werkt voor mij net iets beter. Op sommige dagen is dat heel zwaar, maar meestal helpt het me wel. Tegelijkertijd blijft die vermoeidheid dan wel sluimeren, dus het verdwijnt er niet mee.

Glad ijs

Ik begeef me met deze blogpost waarschijnlijk op glad ijs, omdat ik met mijn woorden wellicht suggereer dat het tussen de oren zit. Ik ben de láátste die dat (letterlijk) zal verkondigen en ik wil dan ook zeggen dat ik daar óók moeite mee heb, want hoe kun je nu geloven dat je gezond bent, terwijl je lichaam op exact datzelfde moment zegt dat het niet zo is? Ik wou dat het zo werkte, want dan had ik patent op het genezen van ME/CVS. Reken maar dat ik dat zou gaan delen met de wereld en dat ik ervoor zou zorgen dat het nooit meer terug zou komen, of anders niet zo lang zou hoeven duren. Helaas, niets is minder waar, het enige dat ik deze blogpost kan doen is mijn gedachten hierover proberen te ontleden met mijn warrige brein. Het punt is namelijk dat ME/CVS geen psychische ziekte is, ook al willen veel mensen je dat doen geloven. Het probleem zit in je lichaam en het is dus niet een kwestie van attitude.

Meer dankbaarheid

‘What you imagine you become’, een mantra dat ik Michael Pilarczyk al geregeld heb horen zeggen en daar geloof ik ook in. Tot op zekere hoogte dus. want wat betreft ME/CVS kan ik gewoon niet geloven dat positief denken me er volledig vanaf helpt. Ook al zegt mijn binnenste dat het wel zo is. Als je de regels van het universum (en diverse teachers) moet geloven dan werkt die hele wet van aantrekking niet als er ergens een kink ik de kabel zit en dat zet me dan weer aan het denken. Enerzijds zou het waanzinnig zijn om er op die manier vanaf te komen, tegelijkertijd is er iets in mij dat er geen zak van gelooft.

Dat spreekt elkaar tegen en ik heb geen idee hoe ik dat precies op kan lossen. Wat ik wel weet is dat er niets mis is met wat meer dankbaarheid voor mijn lichaam en wat meer dankbaar zijn op de momenten dat het goed met me gaat. Iets in mij wilde al schrijven: ‘dat het beter met me gaat’, omdat het wil aangeven dat mijn goed een andere definitie is dan de goed van een gezond iemand. Ik wil mezelf dan verantwoorden, maar ik weet ook heel goed dat die ‘goed’ voor ieder mens weer anders is, dus ik laat het zo.

De magie van dankbaarheid

Ik ben bezig met een challenge van Rhonda Byrne. Zij schreef het boek The Magic en daagde me uit om de magie van dankbaarheid te ontdekken en dat ik wat ik dan ook aan het doen ben. Elke dag oefeningen in dankbaarheid met als rode draad elke dag tien dingen waar ik dankbaar voor ben en ’s avonds terugkijken op de goede dingen van de dag. Normaal gesproken doe ik dat niet op slechte dagen, dus het is letterlijk een uitdaging. Zal het me genezen? Sorry, ik blijf sceptisch. Toch zal ik ervaren wat het wél met me doet. Keep you posted.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Deze ziekte heeft een zeer grillig verloop en de ene keer heb ik tonnen energie (relatief dan ;-)) en de andere keer lig ik lange tijd overdag op bed. Werken voor een werkgever gaat dan ook niet, maar alle beetjes energie die ik over heb steek ik in schrijven. Ik droom graag groot, maar moet het doen met wat kan. Sinds 2006 ben ik blogger en recensent en sinds 2003 ben ik schrijver. Ik schreef honderden blogs voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen. Daarnaast schreef ik meerdere boeken, waarvan er momenteel drie te koop zijn. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Een reactie op “Dankbaarheid – ME/CVS

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s