Waarom zou je dat doen?

De laatste dagen bespeur ik enige onrust bij mezelf. Of misschien is onrust niet echt het juiste woord. Steeds weer vraag ik mezelf met enige regelmaat af waar ik in vredesnaam mee bezig ben. Niet per se met de intentie om er – zoals gewoonlijk – overhaast een punt achter te zetten of vanwege het alles of niets principe, maar wel omdat ik wil weten: Waarom doe ik het eigenlijk? Voor wie doe ik het? Kan ik er ook mee stoppen? Wil ik dit/dat wel? Wat is het nut hiervan? Wat gaat me dit opleveren in de toekomst? Wat zouden anderen ervan vinden? Wat vind ik er eigenlijk van?

Voor wat betreft die laatste twee kan het eerste me niet schelen – I don’t give a sh*t – en op de tweede kan ik maar geen antwoord vinden. Het gaat in deze blog over de kleine – wellicht onbelangrijke – zaken in het leven zoals:

  • Waarom zou ik zoveel notities bijhouden? Ik word gek van al die boeken! Oké, eerlijk: ik ben er dol op, maar erin schrijven is veel werk. Het eindresultaat geeft een kick.
  • Waarom zou ik al die quotes opschrijven? Ik ben dol op quotes, maar ze dienen eigenlijk nergens voor.
  • Waarom zou ik ze delen op mijn blog? Het kost veel tijd, maar ik vind het ook leuk om te delen.
  • Waarom elke dag die moeite voor mijn ochtendpagina’s? Het kost veel tijd, maar levert me ook helderheid op, waardoor ik betere keuzes kan maken.
  • Waarom zoveel documenteren? Tsja…. waarom eigenlijk. Ik documenteer, dus ik leef?
  • Waarom wil ik altijd alles onthouden wat ik in boeken lees/leer? Ik weet dat het onmogelijk is om alles te onthouden – en misschien maar goed ook en door de kernpunten op te schrijven hoef ik al die boeken niet opnieuw te lezen. De vraag is echter of ik dát ooit teruglees.
  • Waarom al die dagboeken voor de kinderen? Ik ben er mee begonnen toen de oudste (14) in mijn buik zat en ze lezen de oude dagboeken graag, maar ik kan me er nu moeilijk tot motiveren. Wellicht een andere insteek?
  • Waarom wéér een cursus? Ben ik nou nog niet uitgeleerd? Ik ben al 37 jaar vrijwel continu aan het leren. Houd het dan nooit op? *retorische vraag!* Hoeveel heb ik er inmiddels openstaan? Is een beetje rust op dit vlak niet een optie? Ik doe er immers niets mee in de praktijk. Niet met alles dan. En tijdverdrijf is inmiddels allang niet meer aan de orde.
  • Gá ik de cursussen die ik nog heb openstaan nog afmaken? Ughhh… ik moet er niet aan denken. Ze zijn sáái en ik ga er nooit iets mee doen. Maar ja,ik heb ze wel betaald. En waar je aan begint moet je afmaken, heb ik geleerd. Dat dan weer wel 😉, maar ik vergeet het eerste deel van wat ik leerde: koop niets meer!
  • Waarom wéér een zelfhulpboek? Heb ik er inmiddels al niet genoeg? Zeggen ze niet allemaal hetzelfde op een andere manier? En moet jij niet nog een aantal boeken doorwerken voor wat betreft oefeningen? Alleen maar lezen heeft geen nut! Maar ik hou van het idee dat verandering mogelijk is en dat je altijd kunt streven naar een betere versie van jezelf. Is het niet een keer genoeg? Als mensen me niet goed genoeg vinden kan ik toch beter op zoek naar mensen die dat wel vinden, in plaats van zelf te veranderen? *ook een retorische vraag!*
  • Waarom zou je überhaupt nog lezen? Je kunt ook: televisie, Netflix, en YouTube, TEDx-talks kijken. Podcasts luisteren. Dat kost je allemaal maar een fractie van de moeite dat lezen kost. Ehm ja, maar wat dacht je van die 120 boeken die je nog moet lezen? Sterk punt! Misschien niet meer kopen? Whahahahaha.... tuurlijk joh!
  • Waarom zou ik eigenlijk nog bloggen?

Oké, daar stop ik hem even, want nu gaat het ineens veel te ver. Dan kan ik wel over elke kwestie in mijn leven gaan piekeren en mijmeren, maar dat slaat nergens op. Daarbij heb ik deze discussie in de afgelopen vijftien jaar al veel te vaak gehad en meestal was de uitkomst in mijn nadeel. Dat gaat niet weer gebeuren. Het feit dat ik geen belangrijke wereldbaan heb, waarbij ik grootste dingen kan doen voor de gehele mensheid wil nog niet zeggen dat ik dan maar alles op moet geven waar ik me mee bezighoud. Het is niet zo dat omdat anderen belangrijkere zaken te doen hebben, ik dan maar alles moet opgeven. Ik moet hier mijn brein even tegenhouden.

Ik zou mijn tijd wél aan filosoferen kunnen besteden, want dat is effectiever dan dat gehannes over bovenstaande vragen.

Te veel hobby’s

Feit is dat ik inmiddels veel te veel hobby’s heb en daar ben ik me de laatste tijd akelig bewust van. Er zit een soort van onrust aan de oppervlakte, maar ik kan er niet bij. Anderhalf uur geleden (want zo lang doe ik al over deze blog) dacht ik: ik ben al mijn tijd aan het invullen om maar niet niets te hoeven doen. Nu zijn er ergere dingen om mijn tijd mee te vullen, maar toch.

Ik krijg bijna het gevoel dat ik een bepaald onderwerp niet aan wil kijken en allerlei manieren zoek om het maar niet te hoeven aanschouwen.

Nuttiger dingen doen

Waarom al die moeite voor alles wat ik hierboven schrijf. Het kost me vreselijk veel tijd. Moet ik niet nodig eens wat “onthobby’en”? Kan ik niet beter wat nuttigers doen – zoals de wereld redden ofzo?

Ach, ik weet ook wel dat ieder van ons de dingen doen die we leuk vinden om verschillende redenen en ik doe dit alles waarschijnlijk omdat ik zo dol op woorden ben. Het frustreert me dat ik ze niet langer meer op een mooie manier op papier krijg (lees: een boek van kan maken) dus is dit – net als vroeger – een alternatief: het overschrijven van teksten van anderen. Het klinkt simplistisch, maar het houdt de creativiteit wel op gang.

Noodzaak

Vanbinnen voelt het bijna noodzakelijk om me hiermee bezig te houden; kijkend naar het grote geheel en het pad naar waar ik naar op weg ben. Dit zo schrijvend voelt het toch wel als een stomme reden. Hart en hoofd liggen overduidelijk niet op lijn. Toch hoop ik ergens dat alles wat ik in het verleden deed en wat ik nu doen me ooit nog eens te pas komt, omdat bijna alles wat ik doe me het gevoel geeft te groeien in het pak dat me het best past. Waarom ik dan 70% van wat ik leer vergeet is me een raadsel.

Of zou het zo kunnen zijn dat ik onbewust 30% van de dingen die ik leer meteen in de praktijk toepas en daardoor langzaam maar zeker verander in de persoon die ik hoor te zijn?

Dit zijn een beetje standaard gedachten die ik op een gemiddelde dag heb. Voor mij inmiddels niet meer ongewoon, maar wel erg vermoeiend. Bovenstaande blog is een stuk tekst dat ik zo maar op een doodgewone dag in mijn morning pages journal zou kunnen schrijven. Ze vallen voor mij onder de noemer: waarvoor zijn we hier? Wat komen we hier doen? Wat valt er te leren? Is er meer in het leven? En ga maar door. Wellicht een studie filosofie gaan doen? Grapje! Eerst die andere vijf of zes even afronden =|.

Doet me denken aan onderstaand liedje waarover ik >>>deze ‘Muziek uit vervolgen tijden’<<< schreef.

Geplaatst door

Ik ben in 2002 getrouwd met Christiaan. Samen zijn we de ouders van twee kinderen: Elize (2007) en Samuël (2011). Sinds 1998 ben ik chronisch vermoeid en sinds 2007 weet ik dat ik ME/CVS heb. Ik droom graag groot, maar moet het doen met wat kan. Sinds 2003 schreef ik zeventien boeken en in 2006 werd ik blogger, columnist en recensent. Ik schreef honderden posts voor verschillende websites, maar focus me nu vooral op mijn eigen blog. Ik ben nog altijd zoekende naar de "juiste formule". Van de zeventien boeken zijn er momenteel drie gepubliceerd. Belangrijk FEITJE over mij: ik ben freelance corrector geweest, maar ben blind voor mijn eigen schrijffouten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s